Utstyr: Hjelm, spade, søkjestong, sendar–mottakar, randonée- eller telemarkski og vinterklede. Ved hard snø vil ein trenge stegjarn og/eller isøks for å klatre dei siste 200 høgdemetrane frå Knekken og opp sør-ryggen til toppen.

Farar: Skredterreng i vestsida av Vikeskåla og i alle dei bratte rennene og flankane på Saudehornet. Utglidingsfare ved hard snø. Skavlen langs toppegga kan bli temmeleg stor, og ein må derfor vere mykje varsam med å gå for langt ut her. Moglege sprekker i rennene som går frå toppegga og ned mot Vikeskåla.

Vegval: Tilkomsten til Vasshuset er skildra under Nivane/Vardehornet. Frå stålgrinda følgjer ein anleggsvegen til fots eller på ski opp til det tredje og siste av dei små vasshusa. Gå deretter skrått inn mot Vikeelva, kryss elva og sikt deg inn på det lågaste punktet på ryggen mellom Vallahornet og Saudehornet. Følg deretter sørryggen heile vegen til toppen, eventuelt ved å bere skia dei siste 200 høgdemetrane.

Nedkøyring: Den vanlegaste nedkøyringa går same vegen som ein kom opp, men gjerne på skiløparens høgreside av renna. Hellingsvinkelen held her jamt 37 grader i 600 herlege høgdemeter, deretter noko slakkare terreng ned mot Vikeelva og Vasshuset. På skredtrygge dagar byr Saudehornet også på meir ekstreme nedkøyringar for den erfarne skiløparen. Dersom ein følgjer egga frå toppen mot vest, kjem ein på toppen av to-tre flotte renner som stuper ned mot Vikeskåla. Her kan hellingsvinkelen kome over 45 grader. Vi gjer merksam på at dette er linjer som berre må køyrast på absolutt skredtrygge dagar utan utglidingsfare og av svært erfarne skiløparar.